شمارهٔ ۳۴ – کتابخانه ستیغ

چون ایندل غم کشم وطن در خون دید

هر روز ز نو مرا غمی افزون دید

زین خانهٔ تنگ، سیر شد، صحرا خواست

بر اشک سوار گشت چون گلگون دید

برچسب خوردهباب بیست و ششم: در صفت گریستن, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ