شمارهٔ ۴۶ – کتابخانه ستیغ

گرچه غمم از گریستن بیرونست

هر روز مرا گریستن افزونست

ای ساقی جان فروز! در ده جامی

تا سیر بگریم که دلم پرخونست

برچسب خوردهباب بیست و ششم: در صفت گریستن, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ