شمارهٔ ۴۵ – کتابخانه ستیغ

شوقی که مرا در طلب روی تو خاست

گر برگویم به صد زبان ناید راست

گر بنشینی تا به قیامت برِ من

سیرت نتوان دید به چشمی که مراست

برچسب خوردهباب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ