شمارهٔ ۳۷ – کتابخانه ستیغ

گاهی به بر خویشتنم میخوانی

گاهی ز در خویشتنم میرانی

سرگشته و کشتهٔ توام میدانی

تا چند بخون جگرم گردانی

برچسب خوردهباب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ