شمارهٔ ۵۷ – کتابخانه ستیغ

زان بگرفته است لشکری پیش و پسم

تا یک نفسی به خویشتن در نرسم

از پرده برون میفکند هر نفسم

تا من بندانم که کیم یا چه کسم

برچسب خوردهباب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ