شمارهٔ ۲۴ – کتابخانه ستیغ

جانا! ز غمت این دل دیوانه بسوخت

در دام بر امّید یکی دانه بسوخت

از بس که دل خام طمع سودا پخت

در خامی و سوز همچو پروانه بسوخت

برچسب خوردهباب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ