شمارهٔ ۲۹۸ – در مرثیهٔ فلکی شروانی – کتابخانه ستیغ

عطسهٔ سحر حلال من فلکی بود

بود به ده فن ز راز نه فلک آگاه

زود فرو شد که عطسه دیر نماند

آه که کم عمر بود عطسهٔ من آه

جانش یکی عطسه داد و جسم بپرداخت

هم ملک الموت گفت یرحمک الله

برچسب خوردهخاقانی, قطعات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ