شمارهٔ ۱۶۵ – کتابخانه ستیغ

آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ

بر سبزه باده خوش بود اکنون، اگر خوری

برچسب خوردهابیات پراکنده, رودکی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ