آتشی بنشاند از تن تفت و تیز

چون زمانی بگذرد، گردد گمیز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *