شمارهٔ ۲۹۶ – درمرثیه – کتابخانه ستیغ

آن خواجه کز آستین رغبت

دست کرم بزرگوارش

برداشت زخاک عالمی را

در خاک نهاد روزگارش

ننشست نظیر او ولیکن

بنشاند عزای پایدارش

صدگونه چو من یتیم احسان

برخاک دریغ یادگارش

برچسب خوردهانوری, مقطعات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ