شمارهٔ ۳۵۸ – کتابخانه ستیغ

ای از برادر و پدر افزون دوبار صد

وز تیر آسمان بتازی چهار کم

بفرست حورزاده به حکم دو سه ستیز

با چنبر مصحف و بیخی بدان به هم

بادا بقای نام تو چندان به روزگار

کاید برون ز صورت بی‌دو دویست کم

برچسب خوردهانوری, مقطعات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ