غزل شمارهٔ ۱۰۵۱ – کتابخانه ستیغ

شب گشت ولیک پیش اغیار

روزست شب من از رخ یار

گر عالم جمله خار گیرد

ماییم ز دوست غرق گلزار

گر گشت جهان خراب و معمور

مستست دل و خراب دلدار

زیرا که خبر همه ملولیست

این بی‌خبریست اصل اخبار

برچسب خوردهغزلیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ