مشو زنهار ایمن از خمار بادهٔ عشرت

که دارد خندهٔ گل، گریهٔ تلخ گلاب از پی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *