شمارهٔ ۲۵۰ – کتابخانه ستیغ

شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بود

راحتی گر هست در خواب فراموشی بود

لب چو کردی آشنای می، لب پیمانه باش

در سر مستی سخن داروی بیهوشی بود

برچسب خوردهصائب تبریزی, متفرقات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ