همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلطد

نگردد رشته تر چندان که در آب گهر غلطد

که بیرون می دهد راز گلوسوز محبت را؟

عجب دارم ز دست رعشه داران این گهر غلطد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *