داغم از خنده بیهوده خود، می ترسم

که چو گل مدت عمرم به شکفتن گذرد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *