زلف طرار تو می بندد زبان شانه را

در سخن می آورد لعل لبت پیمانه را

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *