مجالس سبعه مجموعهای از هفت خطابه و موعظه مولاناست که پیش از سرودن مثنوی معنوی ایراد شدهاند. این اثر بیشتر جنبه تعلیمی و اخلاقی دارد و در آن مضامین عرفانی، دینی و تربیتی به زبان ساده و اثرگذار بیان شده است. مجالس سبعه را میتوان مقدمهای بر اندیشههای بزرگ مولوی دانست که بعدها در مثنوی و دیگر آثار او به شکلی گستردهتر مطرح شدند.