رباعی شمارهٔ ۳ : از عشق کز اوست بر لبم مهر سکوت

شمارهٔ ۳۶ : ساکن کنعان مهجوری خلیل

شمارهٔ ۳۷ : هزار افسوس کز بزم جهان ناگاه بیرون شد

شمارهٔ ۴۴ : هزار حیف که از گلشن جهان آخر

شمارهٔ ۴۱ : میرزا صادق که پیش قامتش

رباعی شمارهٔ ۱ : گر فاش شود عیوب پنهانی ما

رباعی شمارهٔ ۵ : ساقی فلک ارچه در شکست من و توست

رباعی شمارهٔ ۶ : این تیغ که شیر فلکش نخجیر است

رباعی شمارهٔ ۴ : روی تو که رشک ماه ناکاسته است

شمارهٔ ۳۵ : صدهزار افسوس از فخر زمان زینت که بود