رباعی شمارهٔ ۵۹۸ : ای در صفت ذات تو حیران که و مه

رباعی شمارهٔ ۵۸۳ : ای خالق ذوالجلال و ای رحمان تو

رباعی شمارهٔ ۵۹۹ : اندر شش و چار غایب آید ناگاه

رباعی شمارهٔ ۵۸۴ : ای کعبه پرست چیست کین من و تو

رباعی شمارهٔ ۶۰۰ : ای خاک نشین درگه قدر تو ماه

رباعی شمارهٔ ۵۸۵ : هر چند که یار سر گرانست به تو

رباعی شمارهٔ ۵۷۰ : دورم اگر از سعادت خدمت تو

رباعی شمارهٔ ۵۷۱ : ای آینه را داده جلا صورت تو

رباعی شمارهٔ ۵۷۲ : جان و دل من فدای خاک در تو

رباعی شمارهٔ ۵۷۳ : ای گشته جهان تشنهٔ پرآب از تو