رباعی شمارهٔ ۴۹۲ : یک جو غم ایام نداریم خوشیم

رباعی شمارهٔ ۴۹۳ : ببرید ز من نگار هم خانگیم

رباعی شمارهٔ ۴۹۴ : من لایق عشق و درد عشق تو نیم

رباعی شمارهٔ ۴۹۵ : ما قبلهٔ طاعت آن دو رو می‌دانیم

رباعی شمارهٔ ۴۹۶ : در حضرت پادشاه دوران ماییم

رباعی شمارهٔ ۴۸۱ : چون دایره ما ز پوست پوشان توایم

رباعی شمارهٔ ۴۹۷ : افتاده منم به گوشهٔ بیت حزن

رباعی شمارهٔ ۴۸۲ : هر چند زکار خود خبردار نه‌ایم

رباعی شمارهٔ ۴۹۸ : ای دوست ترا به جملگی گشتم من

رباعی شمارهٔ ۴۸۳ : افسوس که ما عاقبت اندیش نه‌ایم