رباعی شمارهٔ ۲۸۲ : جایی که تو باشی اثر غم نبود
رباعی شمارهٔ ۲۹۸ : هرگز دلم از یاد تو غافل نشود
رباعی شمارهٔ ۲۸۳ : عاشق به یقین دان که مسلمان نبود
رباعی شمارهٔ ۲۹۹ : تا مدرسه و مناره ویران نشود
رباعی شمارهٔ ۲۸۴ : نه کس که زجور دهر افسرده نبود
رباعی شمارهٔ ۳۰۰ : یک ذره زحد خویش بیرون نشود
رباعی شمارهٔ ۲۸۵ : چندانکه به کوی سلمه تارست و پود
رباعی شمارهٔ ۲۸۶ : هر کو ز در عمر درآید برود
رباعی شمارهٔ ۲۸۷ : عاشق که غم جان خرابش نرود
رباعی شمارهٔ ۲۸۸ : در دل چو کجیست روی بر خاک چه سود