رباعی شمارهٔ ۲۸۲ : جایی که تو باشی اثر غم نبود

رباعی شمارهٔ ۲۹۸ : هرگز دلم از یاد تو غافل نشود

رباعی شمارهٔ ۲۸۳ : عاشق به یقین دان که مسلمان نبود

رباعی شمارهٔ ۲۹۹ : تا مدرسه و مناره ویران نشود

رباعی شمارهٔ ۲۸۴ : نه کس که زجور دهر افسرده نبود

رباعی شمارهٔ ۳۰۰ : یک ذره زحد خویش بیرون نشود

رباعی شمارهٔ ۲۸۵ : چندانکه به کوی سلمه تارست و پود

رباعی شمارهٔ ۲۸۶ : هر کو ز در عمر درآید برود

رباعی شمارهٔ ۲۸۷ : عاشق که غم جان خرابش نرود

رباعی شمارهٔ ۲۸۸ : در دل چو کجیست روی بر خاک چه سود