رباعی شمارهٔ ۲۲۵ : تا ولولهٔ عشق تو در گوشم شد
رباعی شمارهٔ ۲۲۶ : انواع خطا گر چه خدا میبخشد
رباعی شمارهٔ ۲۲۷ : از لطف تو هیچ بنده نومید نشد
رباعی شمارهٔ ۲۲۸ : صوفی به سماع دست از آن افشاند
رباعی شمارهٔ ۲۲۹ : کی حال فتاده هرزه گردی داند
رباعی شمارهٔ ۲۳۰ : این عمر به ابر نوبهاران ماند
رباعی شمارهٔ ۲۳۱ : اسرار وجود خام و ناپخته بماند
رباعی شمارهٔ ۲۳۲ : چرخ و مه و مهر در تمنای تواند
رباعی شمارهٔ ۲۳۳ : آنها که ز معبود خبر یافتهاند
رباعی شمارهٔ ۲۳۴ : زان پیش که طاق چرخ اعلا زدهاند