رباعی شمارهٔ ۲۲۷ : از لطف تو هیچ بنده نومید نشد
رباعی شمارهٔ ۲۲۸ : صوفی به سماع دست از آن افشاند
رباعی شمارهٔ ۲۲۹ : کی حال فتاده هرزه گردی داند
رباعی شمارهٔ ۲۳۰ : این عمر به ابر نوبهاران ماند
رباعی شمارهٔ ۲۳۱ : اسرار وجود خام و ناپخته بماند
رباعی شمارهٔ ۲۳۲ : چرخ و مه و مهر در تمنای تواند
رباعی شمارهٔ ۲۰۱ : از چهرهٔ عاشقانهام زر بارد
رباعی شمارهٔ ۲۱۷ : عارف بچنین روز کناری گیرد
رباعی شمارهٔ ۲۰۲ : از دفتر عشق هر که فردی دارد
رباعی شمارهٔ ۲۱۸ : من صرفه برم که بر صفم اعدا زد