رباعی شمارهٔ ۱۶۶ : آسان آسان ز خود امان نتوان یافت

رباعی شمارهٔ ۱۶۷ : آن دل که تو دیده‌ای زغم خون شد و رفت

رباعی شمارهٔ ۱۶۸ : از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت

رباعی شمارهٔ ۱۶۹ : دل عادت و خوی جنگجوی تو گرفت

رباعی شمارهٔ ۱۷۰ : آنی که ز جانم آرزوی تو نرفت

رباعی شمارهٔ ۱۷۱ : یار آمد و گفت خسته میدار دلت

رباعی شمارهٔ ۱۵۶ : دایم نه لوای عشرت افراشتنیست

رباعی شمارهٔ ۱۴۱ : گاهی چو ملایکم سر بندگیست

رباعی شمارهٔ ۱۵۷ : ای دیده نظر کن اگرت بیناییست

رباعی شمارهٔ ۱۴۲ : چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست