رباعی شمارهٔ ۱۲۱ : بر ما در وصل بسته میدارد دوست

رباعی شمارهٔ ۱۳۷ : اندر همه دشت خاوران گر خاریست

رباعی شمارهٔ ۱۲۲ : ما دل به غم تو بسته داریم ای دوست

رباعی شمارهٔ ۱۳۸ : در بحر یقین که در تحقیق بسیست

رباعی شمارهٔ ۱۲۳ : ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست

رباعی شمارهٔ ۱۳۹ : رنج مردم ز پیشی و از بیشیست

رباعی شمارهٔ ۱۰۸ : ایزد که جهان به قبضهٔ قدرت اوست

رباعی شمارهٔ ۱۰۹ : چشمی دارم همه پر از دیدن دوست

رباعی شمارهٔ ۱۱۰ : دنیا به جوی وفا ندارد ای دوست

رباعی شمارهٔ ۱۱۱ : شب آمد و باز رفتم اندر غم دوست