بسم الله الرحمن الرحیم : حمد بی حد آن خدای پاک را

در نعمت سید المرسلین : سید الکونین ختم المرسلین

در فضیلت ائمۀ دین : آن امامانی که کردند اجتهاد

در مناجات : پادشاها جرم ما را در گذار

در بیان مخالفت نفس اماره : عاقل آن باشد که او شاکر بود

در بیان فواید خاموشی : ای برادر گر تو هستی حق طلب

در بیان صفت اهل ایمان و در عمل خالص : هرکه باشد اهل ایمان ای عزیز

در بیان اصل ایمان : اصل ایمان هست شش چیز ای وحید

در سیرت ملوک : چار خصلت ای برادر در جهان

در صفت علامتهای بزرگی : چارچیز آمد بزرگی را دلیل

در بیان چارچیز که اندر خطر بود : چارچیزست ای برادر با خطر

در بیان نیک بختی : شد دلیل نیک بختی چار چیز

در بیان سبب عافیت : عافیت را گر بجویی ای عزیز

در تواضع و صحبت درویشان : گر ترا عقلست با دانش قرین

در صفت بدبختی : چارچیز آثار بدبختی بود

در صفت ریاضت نفس و ترک دنیا : گر همی خواهی که گردی سر بلند

در صفت مجاهد نفس : نفس نتوان گشت الا با سه چیز

در بیان تواضع و ترک تکلف : سر چه آرایی بدستار ای پسر

در صفت فقر و صبر : فقر خود را پیش کس پیدا مکن

در بیان علامتهای ابلهی : چارچیز آمد نشان ابلهی

در بیان عاقبت اندیشی : از بلا نارسته گردی ای عزیز

در بیان چارچیز که صاحب عقل و دانش را ازینها دور باید بود : هر کرا عقلست ودانش ای عزیز

در صنعت رستگاری : هست بی شک رستگاری در سه چیز

در صفت ذکر الله تعالی : باش دایم ای پسر با یاد حق

در بیان چار خصلت که مردم را نیکوست : بر همه کس نیک باشد چارچیز

در صفت اخلاق ذمیمه : چارچیز دیگر ای نیکو سرشت

در علامات مدبر : چار چیز آمد نشان مدبری

در بیان آنکه حقیر داشتن نباید : چارچیز آمد بزرگ و معتبر

در بیان چارچیز که چارچیز دیگر را می‬زاید : ای پسر هر کس که دارد چارچیز

در چارچیز که کم بقا دارد : چارچیز ای خواجه کم دارد بقا

در بیان چارچیز که از چار چیز دیگر تمام باشد : چارچیز از چار دیگر شد تمام

در بیان چار چیز که بازگردانیدن آنها محالست : چارچیز است آنکه بعد از رفتنش

در صفت چارچیز که از چارچیز دیگر می‬آید : حاصل آید چارچیز از چارچیز

در بیان حاصل شدن چارچیز از چارچیز : چارچیزت بردهد از چار چیز

در بیان چارچیز که آدمی را شکست آرد : آدمی را چارچیز آرد شکست

در بیان چارچیز که از خطاهاست : چارچیز است از خطاها ای پسر

در بیان چارچیز که از عطاهای خداست : چارچیز است از عطاهای کریم

در بیان چارچیز که عمر را زیاد کند : می‌فزاید عمر مرد از چارچیز

در بیان پنج چیز که عمر از او بکاهد : عمر مردم را بکاهد پنج چیز

در بیان پنج چیز که آبروی را بریزد : دور شو از پنج خصلت ای پسر

در بیان پنج چیز که آب روی از آن می‬افزاید : می‌فزاید آب روی از پنج چیز

در بیان آن که از دو کس احتراز می‬باید کرد : ازدو کس پرهیز کن ای هوشیار

نصایح : شد دو خصلت مرد ابله را نشان

در بیان آنکه خواری آورد : چند خصلت آورد خواری بروی

در بیان شش چیز که بکار آید : در جهان شش چیز می‌آید بکار

در صفت پنج کس که پنج چیز از ایشان نیاید : کس نیاید پنج چیز از پنج کس

در بیان اهل سعادت : هر کرا سه کار عادت باشدش

در بیان رستگاری : گر همی خواهی که باشی رستگار

در بیان چهار چیز که از کرامات حق است : چار چیزست از کرامتهای حق

در چار خصلت که ترک کردن می‬باید : درگذر از چار خصلت زینهار

در بیان بی وفای جهان : در جهان دانی که گردد معتبر

در بیان معرفت الله : معرفت حاصل کن ای جان پدر

در بیان ورع : در ورع ثابت قدم باش ای پسر

در بیان فواید خدمت : تا توانی ای پسر خدمت گزین

در بیان تعظیم مهمان : ای برادر دار مهمان را عزیز

در بیان علامتهای احمق : سه علامت دان که در احمق بود

در صفت علامتهای فاسق : هست فاسق را سه خصلت در نهاد

در بیان علامات شقی : هست ظاهر سه علامت در شقی

در بیان علامتهای بخیل : سه علامت ظاهر آمد در بخیل

در بیان حاجت خواستن : حاجت خود را مجوی از زشت روی

در بیان سخاوت : در سخا کوش ای برادر در سخا

در بیان قناعت : با قناعت ساز دایم ای پسر

در بیان چار خصلت که کارهای شیطان است : چار خصلت فعل شیطانی بود

در علامتهای سخت دل : سخت دل را سه علامت یافتم

در بیان علامتهای منافق : دور باش ای خواجه از اهل نفاق

در بیان علامتهای متقی : سه علامت باشد انرد متقی

در علامتهای اهل جنت : هر کرا باشد سه خصلت در سرشت

در بیان صدقه دادن : گر کنی خیری بدست خویش کن

در نصایح : خوف و اندوهست قوت بندگان

در بیان صبر : تا شوی در روزگار از صابران

در بیان تجرید و تفرید : گر صفا می‌بایدت تجرید شو

در فواید صحبت صالحان و اجتناب اهل ظلم : همنشین صالحان باش ای پسر

در بیان آن کس که دوستی را نشاید : دوست گر باشد زیانکار ای پسر

در بیان رعایت یتیم ونصایح دیگر : بر سر بالین بیماران گذر

در بیان صلۀ رحم و زیارت خویشاوندان : رو بپرسیدن بر خویشان خویش

در بیان فتوت : چیست مردی ای پسر نیکو بدان

در بیان فقر و صحبت درویشان : فقر می‌دانی چه باشد ای پسر

در بیان انتباه از غفلت : از خدای خویشتن غافل مباش

خاتمه الکتاب : هر که آرد این نصیحتها بجای