شمارهٔ ۱ : تا کی ز جهان رنج و ستم باید دید

شمارهٔ ۲ : دریاست جهان که تخت اینجا بنهد

شمارهٔ ۳ : هر کز پی دنیای دنی خواهد بود

شمارهٔ ۴ : دنیای دنی چیست سرای ستمی

شمارهٔ ۵ : چون هست جهان جایگه رسوایی

شمارهٔ ۶ : دود است همه جهان، جهان دود انگار

شمارهٔ ۷ : این دنیای غدار چه خواهی کردن

شمارهٔ ۸ : از شعبدهٔ جهان چه برخواهد خاست

شمارهٔ ۹ : دنیا که جوی وفا ندارد در پوست

شمارهٔ ۱۰ : دنیا چه کنی چو بیوفا خواهد بود

شمارهٔ ۱۱ : ای دل تَبَعِ دُنیی غدّار مشو

شمارهٔ ۱۲ : گر هر دو جهان فی المثل انگشتری است

شمارهٔ ۱۳ : ای دل ای دل غم جهان چند خوری

شمارهٔ ۱۴ : چون نیست درین چاه بلا دسترسیت

شمارهٔ ۱۵ : یک حاجت بیدلی روا مینکنند

شمارهٔ ۱۶ : جان رفت و به ذوق زندگانی نرسید

شمارهٔ ۱۷ : هر دم که زنم چو جانم آید به لبم

شمارهٔ ۱۸ : بویی که به جان ممتحن میآید

شمارهٔ ۱۹ : گه خستهٔ لن ترانیم موسی وار

شمارهٔ ۲۰ : هر روز درین دایره سرگشتهترم

شمارهٔ ۲۱ : تا کی باشم عاجز و مضطر مانده

شمارهٔ ۲۲ : روزی نه که دل قصهٔ دمساز نخواند

شمارهٔ ۲۳ : امروز منم به جان و تن درمانده

شمارهٔ ۲۴ : در عشق چو من کسی نه بیچاره شود

شمارهٔ ۲۵ : تا کی خود را ز هجر دلبند کشم

شمارهٔ ۲۶ : هر دم دل من زچرخ بندی دارد

شمارهٔ ۲۷ : بر دل ز غم زمانه باری دارم

شمارهٔ ۲۸ : جز بیخبری هیچ خبر نیست مرا

شمارهٔ ۲۹ : با نااهلی که نان خورم خون شمرم

شمارهٔ ۳۰ : بگرفت ز نااهل جهانی غم ازین