شمارهٔ ۱ : تا هیچ پراکنده توانی بودن

شمارهٔ ۲ : تا تفرقه میبود به هر سوی از تو

شمارهٔ ۳ : ای مانده ز خویش در بلایی که مپرس

شمارهٔ ۴ : نه جان صفت رضای او میگیرد

شمارهٔ ۵ : چون نیست کسی را سر مویی غم تو

شمارهٔ ۶ : شد از تو جهان بیرخ آن ماه سیاه

شمارهٔ ۷ : بس رنج و بلا کاین دل آغشته کشید

شمارهٔ ۸ : هر چند که بیرون و درون خواهی دید

شمارهٔ ۹ : گر جان تو در پردهٔ دین خواهد بود

شمارهٔ ۱۰ : او را خواهی از زن و فرزند ببر

شمارهٔ ۱۱ : گر میخواهی که باشدت خوش آنجا

شمارهٔ ۱۲ : با عشق، وجود خود برانداخته به

شمارهٔ ۱۳ : دیوانه اگر مقید زنجیرست

شمارهٔ ۱۴ : تا چند ترا ز پرده بیش آوردن

شمارهٔ ۱۵ : پیوستن تو به یک به یک بسیاریست

شمارهٔ ۱۶ : آن را که بخود بر سر یک موی سر است

شمارهٔ ۱۷ : شایستهٔ آن کمال مینتوان شد

شمارهٔ ۱۸ : هر لحظه هزار مشکلم پیوسته است

شمارهٔ ۱۹ : نابرده می عشق، قرارت ای دل

شمارهٔ ۲۰ : بگذر ز خیال آن و این، کار اینست

شمارهٔ ۲۱ : گر میخواهی که وقت خودداری گوش

شمارهٔ ۲۲ : ای آن که تو یک نفس خوداندیش نیی

شمارهٔ ۲۳ : بی فکر دلی که هست خرّم دارش

شمارهٔ ۲۴ : عمری که نه در حضور جان خواهد بود

شمارهٔ ۲۵ : گر یک سرِ موی سرِّ جانان بینی

شمارهٔ ۲۶ : گر مرد رهی، روی به فریادرس آر

شمارهٔ ۲۷ : تا با تو، تویی بود، کجا گیری تو