شمارهٔ ۱ : جان سوخته سرفکنده میباید بود

شمارهٔ ۲ : گر جان ببرد عشق توام جان آنست

شمارهٔ ۳ : تا نفس بود ز سِرِّ جان نتوان گفت

شمارهٔ ۴ : گفتی که نشان راه چیست ای درویش

شمارهٔ ۵ : عشقش به کشیدن بلا آید راست

شمارهٔ ۶ : هر دل که طلب کند چنین یاری را

شمارهٔ ۷ : این کار که صد عالم پنهان ارزد

شمارهٔ ۸ : دل عزت خویش جمله از خواری یافت

شمارهٔ ۹ : بهتر ز گشادگی گرفتاری من

شمارهٔ ۱۰ : امروز منم نه کفر و نه ایمانی

شمارهٔ ۱۱ : چون در ره دین نیامدی در دستم

شمارهٔ ۱۲ : نه دین حق و نه دین زردشت مرا

شمارهٔ ۱۳ : چون من مگسم سایهٔ طوبی چکنم

شمارهٔ ۱۴ : ای دل نه به کفر ونه به دین خواهی مرد

شمارهٔ ۱۵ : خود را به محال خود دچار آیی تو

شمارهٔ ۱۶ : ای تن دل ناموافقت میداند

شمارهٔ ۱۷ : گه در وصف دین یگانهای میجویی

شمارهٔ ۱۸ : چون کرد شراب شرک و غفلت مستت

شمارهٔ ۱۹ : تا چند به فکر نفس مشغول شوی

شمارهٔ ۲۰ : هر دل که تمام از سردردی برخاست

شمارهٔ ۲۱ : گر خاصه نیی تو، عام میباید بود

شمارهٔ ۲۲ : ای در رهِ دین و کارِ کفر آمده سُست

شمارهٔ ۲۳ : هر چند که رنج بیشتر خواهی برد

شمارهٔ ۲۴ : ای دل اگر از کار دگرگون آیی

شمارهٔ ۲۵ : امروز چو جمله عمر ضایع کردی

شمارهٔ ۲۶ : نه در ره اقرار، قراری داری

شمارهٔ ۲۷ : خود را چو زخواب و خور نمیداری باز

شمارهٔ ۲۸ : چون بحر، ز شوق راز جان، میجوشم

شمارهٔ ۲۹ : چون بحر،‌دلی هزار جوش است مرا