شمارهٔ ۱ : چندین در بسته بی کلیدست چه سود

شمارهٔ ۲ : کس از می معرفت ندادست نشان

شمارهٔ ۳ : چون نیست رهی به هیچ سوئی کس را

شمارهٔ ۴ : دل سوختگان که نفس میفرسایند

شمارهٔ ۵ : آنها که به عشق گوی بردند همه

شمارهٔ ۶ : عقلی که کمال در جنون میبیند

شمارهٔ ۷ : دل با غمِ عشق پای ناوُرد آخر

شمارهٔ ۸ : گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم

شمارهٔ ۹ : دستی که برین شاخ برومند رسد

شمارهٔ ۱۰ : عاشق تن خود با غم پیوست دهد

شمارهٔ ۱۱ : هر دل که ز ذوق آن حقیقت جان یافت

شمارهٔ ۱۲ : چون کس نرسد به وصل دلخواه ای دل!

شمارهٔ ۱۳ : ای دل ز پی دلیل نتوانی شد

شمارهٔ ۱۴ : اندر طلب حضرت جاوید آخر

شمارهٔ ۱۵ : دل گم شد و در ره الاهی اِستاد

شمارهٔ ۱۶ : نه هیچ کسی به زندگانیش گرفت

شمارهٔ ۱۷ : آن ذوق که در شکر چشیدن باشد

شمارهٔ ۱۸ : ای مانده به زیرِ پرده! او کی باشی

شمارهٔ ۱۹ : چو مهرهٔ مِهر بازی ای سرو سهی

شمارهٔ ۲۰ : گر بندِ امیدِ وصلِ او بست ترا

شمارهٔ ۲۱ : هم هر ساعت در ره تاریکتری

شمارهٔ ۲۲ : گر گنج به تو رسید پنهان میدار

شمارهٔ ۲۳ : ذرات جهان در اشتیاقند همه

شمارهٔ ۲۴ : ای کاش ترا دیدهٔ دیدن بودی

شمارهٔ ۲۵ : تا جان دارم همچو فلک میپویم

شمارهٔ ۲۶ : گر بشتابم نه روی بشتافتن است

شمارهٔ ۲۷ : دردا که ز بی نشان نشانم نرسید

شمارهٔ ۲۸ : نه دل دارم نه جان نه تن چتوان کرد

شمارهٔ ۲۹ : تا چند غم این ره پر بیم کشیم

شمارهٔ ۳۰ : چون یار نمیکند دمی همدمیم

شمارهٔ ۳۱ : من عاشقِ زارِ روی یارم چکنم

شمارهٔ ۳۲ : هر جان که فدای روی اونتوان کرد

شمارهٔ ۳۳ : دل تحفهٔ دلنواز نتوان آورد

شمارهٔ ۳۴ : گنجت باید به رنج خو باید کرد

شمارهٔ ۳۵ : دل در طلبش بجان گرفتار آمد

شمارهٔ ۳۶ : چون نیست دلم را جز ازو دلجویی

شمارهٔ ۳۷ : کو کس که چو بوده گشت نابوده نشد

شمارهٔ ۳۸ : ای دل چو حجاب و پرده در کار بسی است

شمارهٔ ۳۹ : همچون شمعی چند گدازم چکنم

شمارهٔ ۴۰ : درداکه قرار از دل سرمستم رفت

شمارهٔ ۴۱ : گفتم: جانا هیچ کسی جانان یافت

شمارهٔ ۴۲ : ای دل به امید هم نفس چند روی

شمارهٔ ۴۳ : چون وصل نیامد به کسی اولیتر

شمارهٔ ۴۴ : این گنبد خاکستری پر اخگر

شمارهٔ ۴۵ : ای بس که ز شوق چرخ دوّار بگشت

شمارهٔ ۴۶ : هم عقل طلسم جسم و جان باز نیافت

شمارهٔ ۴۷ : جانا رخ چون تویی به حس نتوان دید

شمارهٔ ۴۸ : چون باد همی نیاید از سوی تو بر

شمارهٔ ۴۹ : جان نتواند هیچ سزاوار تو گشت

شمارهٔ ۵۰ : آواز به عشق در جهان خواهم داد

شمارهٔ ۵۱ : گر در طلبت ز روی تو مانم باز

شمارهٔ ۵۲ : هر کو گهر وصل تو در خواهد خواست

شمارهٔ ۵۳ : هرگه که من از وصل تو بابی شنوم

شمارهٔ ۵۴ : چون وصل تو یک ذرّه نیفتاد به دست

شمارهٔ ۵۵ : ای کاش دلم را سر آهی بودی

شمارهٔ ۵۶ : این خود چه عجایبست کامیختهای

شمارهٔ ۵۷ : آنها که ز باغ عشق گل میرُفتند

شمارهٔ ۵۸ : حاصل ز غم عشق توام بدنامیست

شمارهٔ ۵۹ : نادیده ترا شرح سروپات خوش است

شمارهٔ ۶۰ : گاهی ببریدی و گهی پیوستی

شمارهٔ ۶۱ : من بی دلم و اگر مرا دل بودی

شمارهٔ ۶۲ : تا پاک نگردد دل این نفس پرست

شمارهٔ ۶۳ : هر دم ز تو درد بیشتر خواهم برد

شمارهٔ ۶۴ : در عشق تو با خاک یکی خواهم شد

شمارهٔ ۶۵ : جان بوی تو جست ازدل ناشاد و نیافت

شمارهٔ ۶۶ : زان روز که حسنت علم عشق افراخت

شمارهٔ ۶۷ : چون گل یابم بوی تو زو میبویم

شمارهٔ ۶۸ : ای جمله اشارات و رموزم از تو

شمارهٔ ۶۹ : هرچند که نیست در رهت دولت یافت

شمارهٔ ۷۰ : در عشق تودل هزار جان تاوان داد

شمارهٔ ۷۱ : چون نیست ره هجرِ ترا پایان باز

شمارهٔ ۷۲ : اول ز همه کار جهان پاک شدم

شمارهٔ ۷۳ : مینشناسد کسی زبان من و تو

شمارهٔ ۷۴ : یکتا بودم دوتائی افتاد مرا

شمارهٔ ۷۵ : چون وصل تو تخم آشنائی انداخت

شمارهٔ ۷۶ : هم عمر به بوی تو به آخر بردیم

شمارهٔ ۷۷ : تا بی رخ یار محرمم بنشسته

شمارهٔ ۷۸ : گه قصد دل ممتحنم میداری