شمارهٔ ۱ : هر روز سرِ زلفِ تو کاری نهدم

شمارهٔ ۲ : لعلت به صواب هیچ کس دم نزند

شمارهٔ ۳ : چشمِ سیهت که فتنهٔ آفاق است

شمارهٔ ۴ : هر دم به حیل زخمِ دگر سانم زن

شمارهٔ ۵ : هم زلف تو از برونِ دل در تاب است

شمارهٔ ۶ : در عشقِ تو عقل و هوش مینتوان داشت

شمارهٔ ۷ : تا ابروی طاقِ تو کماندار افتاد

شمارهٔ ۸ : دردی که ز تو به حاصلم میآید

شمارهٔ ۹ : تا غمزهٔ چشم رهزنت راهم زد

شمارهٔ ۱۰ : چون خطِّ رخت هست روان چندینی

شمارهٔ ۱۱ : زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است

شمارهٔ ۱۲ : چشمِ خوشِ تو که مذهبِ عبهر داشت

شمارهٔ ۱۳ : از زلفِ شکن بر شکنت میترسم

شمارهٔ ۱۴ : گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست

شمارهٔ ۱۵ : از زلفِ تو دل چو در عقابین افتاد

شمارهٔ ۱۶ : خطّت دام است و خالت او را دانه است

شمارهٔ ۱۷ : گفتم: خط مشکین تو بر ماه خطاست

شمارهٔ ۱۸ : گفتم: «کس را روی تو و موی تو نیست

شمارهٔ ۱۹ : چون غمزهٔ تو جادویی آغاز نهد

شمارهٔ ۲۰ : دایم گهر وصل تو میجویم باز