شمارهٔ ۱ : خواهی که ز شغل دو جهان فرد شوی

شمارهٔ ۲ : در عشق اگر جان بدهی جان اینست

شمارهٔ ۳ : کم گوی که ترک حرف میباید کرد

شمارهٔ ۴ : عاشق ز همه کار جهان فرد بود

شمارهٔ ۵ : بس سر که به زیر تیغ خواهد بودن

شمارهٔ ۶ : برقی که ز سوی دوست ناگه برود

شمارهٔ ۷ : کو جان که به چاره چارهٔ جان کنمش

شمارهٔ ۸ : دل را چو به دردِ عشق افسون کردم

شمارهٔ ۹ : دل چون دل من غم زده نتواند بود

شمارهٔ ۱۰ : چندان که به جهد اسب جان میرانم

شمارهٔ ۱۱ : بیم است که نُه پردهٔ گردون سحری

شمارهٔ ۱۲ : کس را چه خبر ز آهِ دلسوزِ دلم

شمارهٔ ۱۳ : در عشق، خلاصهٔ جنون از من خواه

شمارهٔ ۱۴ : گر مرد رهی همدم و همدردم باش

شمارهٔ ۱۵ : ای قوم! اگر همدم این مسکینید

شمارهٔ ۱۶ : اندیشهٔ عالمی مرا افتادست

شمارهٔ ۱۷ : هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند

شمارهٔ ۱۸ : برخاست دلم چنانکه در غم بنشست

شمارهٔ ۱۹ : گر مملکت درد مسلم بکنم

شمارهٔ ۲۰ : در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست

شمارهٔ ۲۱ : دردی که مرا در دل بی درمان است

شمارهٔ ۲۲ : چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم

شمارهٔ ۲۳ : ره نیست بدان دانه کِشتند مرا

شمارهٔ ۲۴ : چون هست غمت غمی دگر حاجت نیست