شمارهٔ ۱ : ای دوست بدان کاین فلک پیروزه

شمارهٔ ۲ : جبریل به پرِّ جان ما پرّیدست

شمارهٔ ۳ : بحر کرم و گنج وفا در دل ماست

شمارهٔ ۴ : بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما

شمارهٔ ۵ : شد در همه آفاق عَلَم شیوهٔ ما

شمارهٔ ۶ : یک قطره ز فقرِ دل سوی صحرا شد

شمارهٔ ۷ : رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند

شمارهٔ ۸ : ای بس که به خار مژه خارا سفتیم

شمارهٔ ۹ : اینک جانم به پیشِ جانان شدهام

شمارهٔ ۱۰ : صد دُر به اشارتی بسفتیم و شدیم

شمارهٔ ۱۱ : گلهای حقیقت بنرُفتیم یکی

شمارهٔ ۱۲ : چون چنگ، همه خروش میباید بود

شمارهٔ ۱۳ : از نادره، نادر جهانیم امروز

شمارهٔ ۱۴ : در فقر دلم عزم سیاهی دارد

شمارهٔ ۱۵ : درویشی را به هر چه خواهی ندهم

شمارهٔ ۱۶ : که کرد چو بازی مگسی را هرگز

شمارهٔ ۱۷ : عیسی چو شرابِ لطف در کامم ریخت

شمارهٔ ۱۸ : گه یک نفسم هر دوجهان میگیرد

شمارهٔ ۱۹ : از دفترِ عشقم ورقی بنهادم

شمارهٔ ۲۰ : آمد دلم و کام روا کرد و برفت

شمارهٔ ۲۱ : جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش

شمارهٔ ۲۲ : رفتم که زبان را سر انشا بنماند

شمارهٔ ۲۳ : دل نیست که نور حق بر او تافته نیست

شمارهٔ ۲۴ : ای دل به سخن مثل محال است تُرا

شمارهٔ ۲۵ : موج سخنم ز اوج پروین بگذشت

شمارهٔ ۲۶ : اینها که زنظم و نثرِ خود میلافند

شمارهٔ ۲۷ : خورشید چو رخ نمود انجم برخاست

شمارهٔ ۲۸ : در وقت بیان،‌عقل سخن سنج مراست

شمارهٔ ۲۹ : تا کی سخن لطیف نیکو گویم

شمارهٔ ۳۰ : تا روی چو آفتاب دلدار بتافت

شمارهٔ ۳۱ : دل میبینم عاشق وآشفته ازو

شمارهٔ ۳۲ : یا رب ز خور و خفت چه میباید دید

شمارهٔ ۳۳ : تا بود مجال گفت، جان، دُرها سفت

شمارهٔ ۳۴ : در هر سخنی که سر بدان آوردم

شمارهٔ ۳۵ : بر دل ز هوا اگر چه بند است تُرا

شمارهٔ ۳۶ : بس دُرِّ یقین که میبسفتم با تو

شمارهٔ ۳۷ : جانم دُرِ این قلزم بیپایان سفت

شمارهٔ ۳۸ : آن را که ز سلطان یقین تمکین نیست

شمارهٔ ۳۹ : ای خلق فرو مانده کجایید همه

شمارهٔ ۴۰ : دیدی که چِه‌ها با منِ شیدا کردی

شمارهٔ ۴۱ : هان ای دل بیدار بخفتی آخر

شمارهٔ ۴۲ : مرغی دیدم نشسته بر ویرانی

شمارهٔ ۴۳ : عالم که امان نداد کس را نفسی

شمارهٔ ۴۴ : زین کژ که به راستی نکو میگردد

شمارهٔ ۴۵ : ماییم به صد هزار غم رفته به خاک

شمارهٔ ۴۶ : با زهر اجل چو نیست تریاکم روی

شمارهٔ ۴۷ : عطار به درد از جهان بیرون شد

شمارهٔ ۴۸ : گاهی سخنم به صد جنون بنویسند