غزل شمارهٔ ۲۸۱ : چنانم از هوس لعل شکرستانی

غزل شمارهٔ ۲۹۷ : سحرگه بر در راحت سرایی

غزل شمارهٔ ۲۸۲ : سر عشقت کس تواند گفت؟ نی

غزل شمارهٔ ۲۹۸ : کشید کار ز تنهاییم به شیدایی

غزل شمارهٔ ۲۸۳ : کی بود کین درد را درمان کنی؟

غزل شمارهٔ ۲۹۹ : همی گردم به گرد هر سرایی

غزل شمارهٔ ۲۸۴ : نگویی باز: کای غم خوار چونی؟

غزل شمارهٔ ۳۰۰ : شدم از عشق تو شیدا، کجایی؟

غزل شمارهٔ ۲۸۵ : بیا، تا بیدلان را زار بینی

غزل شمارهٔ ۲۸۶ : ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟