غزل شمارهٔ ۲۶۱ : چه خوش باشد دلا کز عشق یار مهربان میری
غزل شمارهٔ ۲۷۷ : در جهان گر نه یار داشتمی
غزل شمارهٔ ۲۶۲ : چو برقع از رخ زیبای خود براندازی
غزل شمارهٔ ۲۷۸ : گرنه سودای یار داشتمی
غزل شمارهٔ ۲۶۳ : از کرم در من بیچاره نظر کن نفسی
غزل شمارهٔ ۲۷۹ : ای که از لطف سراسر جانی
غزل شمارهٔ ۲۶۴ : نگارا، وقت آن آمد که یکدم ز آن من باشی
غزل شمارهٔ ۲۸۰ : ترسا بچهای، شنگی، شوخی، شکرستانی
غزل شمارهٔ ۲۶۵ : خوشا دردی!که درمانش تو باشی
غزل شمارهٔ ۲۵۰ : ای عشق، کجا به من فتادی؟