بخش ۱ – به خواب دیدن فردوسی دقیقی را : چنان دید گوینده یک شب به خواب

بخش ۲ – سخن دقیقی : چو گشتاسپ را داد لهراسپ تخت

بخش ۳ : چو یک چند سالان برآمد برین

بخش ۴ : چو چندی برآمد برین روزگار

بخش ۵ : برین ایستادند ترکان چین

بخش ۶ : بپیچید و نامه بکردش نشان

بخش ۷ : همان چون بگفت این سخن شهریار

بخش ۸ : سخن چون بسر برد شاه زمین

بخش ۹ : چو آگاهی آمد به گشتاسپ شاه

بخش ۱۰ : چو از بلخ بامی به جیحون رسید

بخش ۱۱ : چو جاماسپ گفت این سپیده دمید

بخش ۱۲ : بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست

بخش ۱۳ : به قیصر خزر بود نزدیکتر

بخش ۱۴ : چو خورشید شد بر سر کوه زرد

بخش ۱۵ : پس آگاهی آمد به اسفندیار

بخش ۱۶ : چو اسفندیار آن گو تهمتن

بخش ۱۷ : بدو داد پس شاه بهزاد را

بخش ۱۸ : چو بازآورید آن گرانمایه کین

بخش ۱۹ : چو ترکان بدیدند کارجاسپ رفت

بخش ۲۰ : کی نامبردار فرخنده شاه

بخش ۲۱ : کی نامبردار زان روزگار

بخش ۲۲ : یکی روز بنشست کی شهریار

بخش ۲۳ : بدان روزگار اندر اسفندیار

بخش ۲۴ : چو آگاه شد شاه کامد پسر

بخش ۲۵ : برآمد بسی روزگاری بدوی

بخش ۲۶ – سخن فردوسی : چو این نامه‌ا فتاد در دست من

بخش ۲۷ : کنون زرم ارجاسپ را نو کنیم

بخش ۲۸ : زنی بود گشتاسپ را هوشمند

بخش ۲۹ : سرانجام گشتاسپ بنمود پشت

بخش ۳۰ : یکی مایه‌ور پور اسفندیار

بخش ۳۱ : چو شب شد چو آهرمن کینه‌خواه

بخش ۳۲ : برآمد بران تند بالا فراز

بخش ۳۳ : ازان پس بیامد به پرده‌سرای