غزل شمارهٔ ۷۱ : منم آن رند قدح نوش که از کهنه و نو

غزل شمارهٔ ۷۲ : گردد کسی کی کامیاب از وصل یاری همچو تو

غزل شمارهٔ ۷۳ : خوش آنکه نشینیم میان گل و لاله

غزل شمارهٔ ۷۴ : بود مه روی آن زیبا جوان چارده ساله

غزل شمارهٔ ۴۳ : گفتیم درد تو عشق است و دوا نتوان کرد

غزل شمارهٔ ۵۹ : مپرس ای گل ز من کز گلشن کویت چسان رفتم

غزل شمارهٔ ۴۴ : تا ز جان و دل من نام و نشان خواهد بود

غزل شمارهٔ ۶۰ : ای گمشده دل کجات جویم

غزل شمارهٔ ۴۵ : گریه جانسوز مرا ناله ز دنباله نگر

غزل شمارهٔ ۴۶ : بر دست کس افتد چو تو یاری نه و هرگز