غزل شمارهٔ ۵۱ : دانی که دلبر با دلم چون کرد و من چون کردمش
غزل شمارهٔ ۵۲ : پس از چندی کند یک لحظه با من یار دورانش
غزل شمارهٔ ۵۳ : سرو قدی که بود دیدهٔ دلها به رهش
غزل شمارهٔ ۵۴ : غم عشق نکویان چون کند در سینهای منزل
غزل شمارهٔ ۲۳ : گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت
غزل شمارهٔ ۳۹ : دل عشاق روا نیست که دلبر شکند
غزل شمارهٔ ۲۴ : چه گویمت که دلم از جدائیت چون است
غزل شمارهٔ ۴۰ : آن دلبر محملنشین چون جای در محمل کند
غزل شمارهٔ ۲۵ : یک گریبان نیست کز بیداد آن مه پاره نیست
غزل شمارهٔ ۲۶ : مطلب و مقصود ما از دو جهان، اوست اوست