رباعی شمارهٔ ۳ : از عشق کز اوست بر لبم مهر سکوت

شمارهٔ ۳۲ : خان احمدبیک چون به جنت

رباعی شمارهٔ ۴ : روی تو که رشک ماه ناکاسته است

شمارهٔ ۳۳ : چون خان جهان پناه از دور زمان

رباعی شمارهٔ ۵ : ساقی فلک ارچه در شکست من و توست

شمارهٔ ۳۴ : سپهر فضل و هنر آفتاب عز و شرف

رباعی شمارهٔ ۶ : این تیغ که شیر فلکش نخجیر است

شمارهٔ ۳۵ : صدهزار افسوس از فخر زمان زینت که بود

شمارهٔ ۳۶ : ساکن کنعان مهجوری خلیل

شمارهٔ ۳۷ : هزار افسوس کز بزم جهان ناگاه بیرون شد