غزل شمارهٔ ۹۳۲ : دوش پیری یافتم در گوشهٔ میخانهئی
غزل شمارهٔ ۹۲۱ : گفتا تو از کجائی کاشفته مینمائی
غزل شمارهٔ ۹۲۲ : ایکه عنبر ز سر زلف تو دارد بوئی
غزل شمارهٔ ۹۲۳ : برخیز که بنشیند فریاد ز هر سوئی
غزل شمارهٔ ۹۲۴ : ای ترک پریچهره بدین سلسله موئی
غزل شمارهٔ ۹۲۵ : من کیم زاری نزار افتادهئی
غزل شمارهٔ ۹۲۶ : از مشک سوده دام بر آتش نهادهئی
غزل شمارهٔ ۹۲۷ : گرد ماه از مشک چنبر کردهئی
غزل شمارهٔ ۹۲۸ : از لب شیرین چون شکر نبات آوردهئی
غزل شمارهٔ ۹۲۹ : این چه بویست ای صبا از مرغزار آوردهئی