غزل شمارهٔ ۷۰۱ : از عمر چو این یک دو نفس بیش نداریم
غزل شمارهٔ ۷۱۷ : چه خوشست باده خوردن به صبوح در گلستان
غزل شمارهٔ ۷۰۲ : داریم دلی پر غم و غمخوار نداریم
غزل شمارهٔ ۷۱۸ : ای چشم تو چشمبند مستان
غزل شمارهٔ ۷۰۳ : ما مست می لعل روان پرور یاریم
غزل شمارهٔ ۷۱۹ : ببوستان می گل بوی لاله گون مستان
غزل شمارهٔ ۷۰۴ : اکنون که از بهشت نشان میدهد نسیم
غزل شمارهٔ ۷۲۰ : نرگس مستت فتنهٔ مستان
غزل شمارهٔ ۷۰۵ : کی آمدی ز تتار ای صبای مشک نسیم
غزل شمارهٔ ۷۰۶ : ما جرعه چشانیم ولی خضر وشانیم