غزل شمارهٔ ۹۲۰ : ای سر زلف ترا پیشه سمن فرسائی
غزل شمارهٔ ۹۰۵ : نه عهد کردهئی آخر که قصد ما نکنی
غزل شمارهٔ ۸۹۰ : برو ای باد بهاری بدیاری که تو دانی
غزل شمارهٔ ۸۹۱ : کامت اینست که هر لحظه ز پیشم رانی
غزل شمارهٔ ۸۹۲ : به سر ماه فکنده طیلسانی
غزل شمارهٔ ۸۹۳ : دلا بر عالم جان زن علم زین دیر جسمانی
غزل شمارهٔ ۸۹۴ : دی سیر برآمد دلم از روز جوانی
غزل شمارهٔ ۸۹۵ : گهم رانی و گه دشنام خوانی
غزل شمارهٔ ۸۹۶ : چگونه سرو روان گویمت که عین روانی
غزل شمارهٔ ۸۸۱ : ای مقیمان درت را عالمی در هر دمی