شمارهٔ ۲۹۳ : با خود گفتم که من عیال تو شدم

شمارهٔ ۲۹۴ : آنکو گوید هست قضا تیشه من

شمارهٔ ۲۹۵ : تا خسته دل مرا بریده ست ز تن

شمارهٔ ۲۹۶ : در سمجی چون توانم آرامیدن

شمارهٔ ۲۸۱ : با ناله همی چو ابر بهمن گریم

شمارهٔ ۲۹۷ : هر شب که تو را نبینم ای شاخ سمن

شمارهٔ ۲۸۲ : از بلبل نالنده تر و زارترم

شمارهٔ ۲۹۸ : چون گل ز غمت دریده ام پیراهن

شمارهٔ ۲۸۳ : روزان و شبان در آن غم و تیمارم

شمارهٔ ۲۹۹ : سر کردمت ای نگار چون تو سر من