قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۲ : عقل چه آورد ز گردون پیام

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ : ای تن تیره اگر شریفی اگر دون

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴ : ای ستمگر فلک ای خواهر آهرمن

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۵ : مر جان مرا روان مسکین

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۶ : ای شده مشغول به کار جهان

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۷ : سوار سخن را ضمیر است میدان

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۲ : من چو نادانان بر درد جوانی ننوم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۳ : اگر بر تن خویش سالار و میرم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۴ : گر تو ای چرخ گردان مادرم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۵ : اگر با خرد جفت و اندر خوریم