بخش ۱ – به نام ایزد بخشاینده : خرد هر کجا گنجی آرد پدید

بخش ۲ – نیایش به درگاه باریتعالی : خدایا توئی بنده را دستگیر

بخش ۳ – در نعت پیغمبر اکرم : محمد که بی‌دعوی تخت و تاج

بخش ۴ – تازه کردن داستان و یاد دوستان : به هر مدتی گردش روزگار

بخش ۵ – در اندازه هر کاری نگهداشتن : چو فیاض دریا درآمد به موج

بخش ۶ – در ستایش ممدوح : شنیدم که بالای این سبز فرش

بخش ۷ – خطاب زمین بوس : زهی آفتابی که از دور دست

بخش ۸ – آغار داستان : سر فیلسوفان یونان گروه

بخش ۹ – در اینکه چرا اسکندر را ذوالقرنین گویند : بساز ای مغنی ره دلپسند

بخش ۱۰ – داستان اسکندر با شبان دانا : مغنی بیا ز اول صبح بام

بخش ۱۱ – افسانهٔ ارشمیدس با کنیزک چینی : مغنی یکی نغمه بنواز زود

بخش ۱۲ – افسانهٔ ماریه قبطیه : مغنی ره باستانی بزن

بخش ۱۳ – افسانهٔ نانوای بینوا و توانگری وی به طالع پسر : مغنی بیار آن نوای غریب

بخش ۱۴ – انکار کردن هفتاد حکیم سخن هرمس را و هلاک شدن ایشان : مغنی بر آهنگ خود ساز گیر

بخش ۱۵ – اغانی ساختن افلاطون بر مالش ارسطو : مغنی سماعی برانگیز گرم

بخش ۱۶ – حکایت انگشتری و شبان : مغنی بیا چنگ را ساز کن

بخش ۱۷ – احوال سقراط با اسکندر : مغنی بدان ساز تیمار سوز

بخش ۱۸ – گفتار حکیم هند با اسکندر : مغنی غنا را درآور به جوش

بخش ۱۹ – خلوت ساختن اسکندر با هفت حکیم در آفرینش نخست : مغنی بیار آن ره باستان

بخش ۲۰ – گفتار ارسطو : ارسطوی روشندل هوشمند

بخش ۲۱ – گفتار والیس : چنین راند والیس دانا سخن

بخش ۲۲ – گفتار بلیناس : بلیناس دانا به زانو نشست

بخش ۲۳ – گفتار سقراط : چو سقراط را داد نوبت سخن

بخش ۲۴ – گفتار فرفوریوس : پس آنگه که خاک زمین داد بوس

بخش ۲۵ – گفتار هرمس : چو قفل آزمائی به هرمس رسید

بخش ۲۶ – گفتار افلاطون : فلاطون که بر جمله بود اوستاد

بخش ۲۷ – گفتار اسکندر : چو ختم سخن قرعه بر شاه زد

بخش ۲۸ – گفتار حکیم نظامی : نظامی بر این در مجنبان کلید

بخش ۲۹ – رسیدن اسکندر به پیغمبری : مغنی سحرگاه بر بانگ رود

بخش ۳۰ – خردنامه ارسطو : چنین بود در نامهٔ رهنمای

بخش ۳۱ – خردنامه افلاطون : دگر روز کز عطسهٔ آفتاب

بخش ۳۲ – خردنامه سقراط : سوم روز کین طاق بازیچه رنگ

بخش ۳۳ – جهانگردی اسکندر با دعوی پیغمبری : سحرگه که سربرگرفتم ز خواب

بخش ۳۴ – رسیدن اسکندر به عرض جنوب و ده سرپرستان : مغنی دلم دور گشت از شکیب

بخش ۳۵ – گذار کردن اسکندر دیگر باره به هندوستان : مغنی مدار از غنا دست باز

بخش ۳۶ – رسیدن اسکندر به حد شمال و بستن سد یاجوج : مغنی دل تنگ را چاره نیست

بخش ۳۷ – بازگشتن اسکندر از حد شمال به عزم روم : مغنی بساز ازدم جان‌فزای

بخش ۳۸ – وصیت نامه اسکندر : مغنی توئی مرغ ساعت شناس

بخش ۳۹ – سوگند نامه اسکندر به سوی مادر : مغنی دگر باره بنواز رود

بخش ۴۰ – رسیدن نامه اسکندر به مادرش : مغنی یک امشب برآواز چنگ

بخش ۴۱ – نالیدن اسکندروس در مرگ پدر و رها کردن پادشاهی : مغنی بدان ساز غمگین نواز

بخش ۴۲ – انجامش روزگار ارسطو : مغنی دلم سیر گشت از نفیر

بخش ۴۳ – انجامش روزگار هرمس : مغنی بدان جرهٔ جان نواز

بخش ۴۴ – انجامش روزگار افلاطون : مغنی برآرای لحنی درست

بخش ۴۵ – انجامش روزگار بلیناس : مغنی درین پرده دیرسال

بخش ۴۶ – انجامش روزگار فرفوریوس : ببار ای مغنی نوائی شگفت

بخش ۴۷ – انجامش روزگار سقراط : درآرای مغنی سرم را ز خواب

بخش ۴۸ – انجامش روزگار نظامی : مغنی ره مش جان بساز

بخش ۴۹ – ستایش ملک عز الدین مسعود بن ارسلان : مغنی ره رامش آور پدید

بخش ۵۰ – انجامش اقبال‌نامه : چو گوهر برون آمد از کان کوه