بخش ۱ – به نام ایزد بخشاینده : ای نام تو بهترین سرآغاز

بخش ۲ – نعت پیغمبر اکرم (ص) : ای شاه سوار ملک هستی

بخش ۳ – برهان قاطع در حدوث آفرینش : در نوبت بار عام دادن

بخش ۴ – سبب نظم کتاب : روزی به مبارکی و شادی

بخش ۵ – در مدح شروانشاه اختسان بن منوچهر : سر خیل سپاه تاجداران

بخش ۶ – خطاب زمین بوس : ای عالم جان و جان عالم

بخش ۷ – سپردن فرزند خویش به فرزند شروانشاه : چون گوهر سرخ صبحگاهی

بخش ۸ – در شکایت حسودان و منکران : بر جوش دلا که وقت جوش است

بخش ۹ – در نصیحت فرزند خود محمد نظامی : ای چارده ساله قرة‌العین

بخش ۱۰ – یاد کردن بعضی از گذشتگان خویش : ساقی به کجا که می‌پرستم

بخش ۱۱ – آغاز داستان : گوینده داستان چنین گفت

بخش ۱۲ – عاشق شدن لیلی و مجنون به یکدیگر : هر روز که صبح بردمیدی

بخش ۱۳ – در صفت عشق مجنون : سلطان سریر صبح خیزان

بخش ۱۴ – رفتن پدر مجنون به خواستاری لیلی : چون راه دیار دوست بستند

بخش ۱۵ – زاری کردن مجنون در عشق لیلی : مجنون چو شنید پند خویشان

بخش ۱۶ – بردن پدر مجنون را به خانه کعبه : چون رایت عشق آن جهانگیر

بخش ۱۷ – پند دادن پدر مجنون را : چون دید پدر به حال فرزند

بخش ۱۸ – حکایت : کبکی به دهن گرفت موری

بخش ۱۹ – در احوال لیلی : سر دفتر آیت نکوئی

بخش ۲۰ – خواستاری ابن‌سلام لیلی را : فهرست کش نشاط این باغ

بخش ۲۱ – رسیدن نوفل به مجنون : لیلی پس پرده عماری

بخش ۲۲ – جنگ کردن نوفل با قبیله لیلی : نوفل ز چنین عتاب دلکش

بخش ۲۳ – عتاب کردن مجنون با نوفل : مجنون چو شنید بوی آزرم

بخش ۲۴ – مصاف کردن نوفل بار دوم : گنجینه گشای این خزینه

بخش ۲۵ – رهانیدن مجنون آهوان را : سازنده ارغنون این ساز

بخش ۲۶ – سخن گفتن مجنون با زاغ : شبگیر که چرخ لاجوردی

بخش ۲۷ – بردن پیرزن مجنون را در خرگاه لیلی : چون نور چراغ آسمان گرد

بخش ۲۸ – دادن پدر لیلی را به ابن‌سلام : غواص جواهر معانی

بخش ۲۹ – آگاهی مجنون از شوهر کردن لیلی : فرزانه سخن سرای بغداد

بخش ۳۰ – رفتن پدر مجنون به دیدن فرزند : دهقان فصیح پارسی زاد

بخش ۳۱ – وداع کردن پدر مجنون را : چون دید پدر که دردمند است

بخش ۳۲ – آگاهی مجنون از مرگ پدر : روزی ز قضا به وقت شبگیر

بخش ۳۳ – انس مجنون با وحوش و سباع : صاحب خبر فسانه پرداز

بخش ۳۴ – نیایش کردن مجنون به درگاه خدای تعالی : رخشنده شبی چو روز روشن

بخش ۳۵ – رسیدن نامه لیلی به مجنون : روزی و چه روز عالم افروز

بخش ۳۶ – نامه مجنون در پاسخ لیلی : بود اول آن خجسته پرگار

بخش ۳۷ – آمدن سلیم عامری خال مجنون به دیدن او : صراف سخن به لفظ چون زر

بخش ۳۸ – دیدن مادر مجنون را : مادر چو ز دور در پسر دید

بخش ۳۹ – آگاهی مجنون از وفات مادر : چون شاهسوار چرخ گردان

بخش ۴۰ – خواندن لیلی مجنون را : لیلی نه که لعبت حصاری

بخش ۴۱ – غزل خواندن مجنون نزد لیلی : آیا تو کجا و ما کجائیم

بخش ۴۲ – آشنا شدن سلام بغدادی با مجنون : دانای سخن چنین کند یاد

بخش ۴۳ – وفات یافتن ابن سلام شوهر لیلی : هر نکته که بر نشان کاریست

بخش ۴۴ – صفت رسیدن خزان و در گذشتن لیلی : شرطست که وقت برگ‌ریزان

بخش ۴۵ – وفات مجنون بر روضه لیلی : انگشت کش سخن سرایان

بخش ۴۶ – ختم کتاب به نام شروانشاه : شاها ملکا جهان پناها