بخش ۱ – آغاز سخن : بسمالله الرحمن الرحیم
بخش ۲ – (مناجات اول) در سیاست و قهر یزدان : ای همه هستی زتو پیدا شده
بخش ۳ – (مناجات دوم) در بخشایش و عفو یزدان : ای به ازل بوده و نابوده ما
بخش ۴ – در نعت رسول اکرم : تخته اول که الف نقش بست
بخش ۵ – در معراج : نیم شبی کان ملک نیمروز
بخش ۶ – نعت اول : شمسه نه مسند هفت اختران
بخش ۷ – نعت دوم : ای تن تو پاکتر از جان پاک
بخش ۸ – نعت سوم : ای مدنی برقع و مکی نقاب
بخش ۹ – نعت چهارم : ای گهر تاج فرستادگان
بخش ۱۰ – در مدح ملک فخرالدین بهرامشاه بن داود : من که درین دایره دهربند
بخش ۱۱ – خطاب زمین بوس : ای شرف گوهر آدم به تو
بخش ۱۲ – در مقام و مرتبت این نامه : منکه سراینده این نوگلم
بخش ۱۳ – گفتار در فضیلت سخن : جنبش اول که قلم برگفت
بخش ۱۴ – برتری سخن منظوم از منثور : چونکه نسخته سخن سرسری
بخش ۱۵ – در توصیف شب و شناختن دل : چون سپر انداختن آفتاب
بخش ۱۶ – خلوت اول در پرورش دل : رایض من چون ادب آغاز کرد
بخش ۱۷ – ثمره خلوت اول : باد نقاب از طرفی برگرفت
بخش ۱۸ – خلوت دوم در عشرت شبانه : خواجه یکی شب به تمنای جنس
بخش ۱۹ – ثمره خلوت دوم : عمر بر آن فرش ازل بافته
بخش ۲۰ – مقالت اول در آفرینش آدم : اول کاین عشق پرستی نبود
بخش ۲۱ – داستان پادشاه نومید و آمرزش یافتن او : دادگری دید برای صواب
بخش ۲۲ – مقالت دوم در عدل و نگهداری انصاف : ای ملک جانوران رای تو
بخش ۲۳ – حکایت نوشیروان با وزیر خود : صیدکنان مرکب نوشیروان
بخش ۲۴ – مقالت سوم در حوادث عالم : یک نفس ای خواجه دامن کشان
بخش ۲۵ – حکایت سلیمان با دهقان : روزی از آنجا که فراغی رسید
بخش ۲۶ – مقالت چهارم در رعایت از رعیت : ای سپهر افکنده ز مردانگی
بخش ۲۷ – داستان پیر زن با سلطان سنجر : پیرزنی را ستمی درگرفت
بخش ۲۸ – مقالت پنجم در وصف پیری : روز خوش عمر به شبخوش رسید
بخش ۲۹ – داستان پیر خشتزن : در طرف شام یکی پیر بود
بخش ۳۰ – مقالت ششم در اعتبار موجودات : لعبت بازی پس این پرده هست
بخش ۳۱ – داستان سگ و صیاد و روباه : صید گری بود عجب تیز بین
بخش ۳۲ – مقالت هفتم در فضیلت آدمی بر حیوانات : ای به زمین بر چو فلک نازنین
بخش ۳۳ – داستان فریدون با آهو : صبحدمی با دو سه اهل درون
بخش ۳۴ – مقالت هشتم در بیاین آفرینش : پیشتر از پیشتران وجود
بخش ۳۵ – داستان میوه فروش و روباه : میوه فروشی که یمن جاش بود
بخش ۳۶ – مقالت نهم در تک مونات دنیوی : ای ز شب وصل گرانمایهتر
بخش ۳۷ – داستان زاهد توبه شکن : مسجدیئی بسته آفات شد
بخش ۳۸ – مقالت دهم در نمودار آخرالزمان : ای فلک آهستهتر این دور چند
بخش ۳۹ – داستان عیسی : پای مسیحا که جهان مینبشت
بخش ۴۰ – مقالت یازدهم در بیوفائی دنیا : خیز و بساط فلکی درنورد
بخش ۴۱ – داستان مبد صاحب نظر : مؤبدی از کشور هندوستان
بخش ۴۲ – مقالت دوازدهم در وداع منزل خاک : خیز ووداعی بکن ایام را
بخش ۴۳ – داستان دو حکیم متنازع : با دو حکیم از سر همخانگی
بخش ۴۴ – مقالت سیزدهم در نکوهش جهان : پیری عالم نگر و تنگیش
بخش ۴۵ – داستان حاجی و صوفی : کعبه روی عزم ره آغاز کرد
بخش ۴۶ – مقالت چهاردهم در نکوهش غفلت : ای شده خشنود به یکبارگی
بخش ۴۷ – داستان پادشاه ظالم با مرد راستگوی : پادشهی بود رعیت شکن
بخش ۴۸ – مقالت پانزدهم در نکوهش رشگبران : هر نفس این پرده چابک رقیب
بخش ۴۹ – داستان ملکزاده جوان با دشمنان پیر : قصد شنیدم که در اقصای مرو
بخش ۵۰ – مقالت شانزدهم در چابک روی : ای بنسیمی علم افراخته
بخش ۵۱ – داستان کودک مجروح : کودکی از جمله آزادگان
بخش ۵۲ – مقالت هفدهم در پرستش و تجرید : ای ز خدا غافل و از خویشتن
بخش ۵۳ – داستان پیر و مرید : رهروی از جمله پیران کار
بخش ۵۴ – مقالت هیجدهم در نکوهش دورویان : قلب زنی چند که برخاستند
بخش ۵۵ – داستان جمشید با خاصگی محرم : خاصگیی محرم جمشید بود
بخش ۵۶ – مقالت نوزدهم در استقبال آخرت : مجلس خلوت نگر آراسته
بخش ۵۷ – داستان هارونالرشید با موی تراش : دور خلافت چو به هارون رسید
بخش ۵۸ – مقالت بیستم در وقاحت ابنای عصر : ما که به خود دست برافشاندهایم
بخش ۵۹ – داستان بلبل با باز : در چمن باغ چو گلبن شکفت
بخش ۶۰ – انجام کتاب : صبحک الله صباح ای دبیر