رباعی شمارهٔ ۱۴۰ : ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستن

رباعی شمارهٔ ۱۲۵ : بر گل چو نسیم سحری سود قدم

رباعی شمارهٔ ۱۲۶ : از ژاله چو لاله راست لل در کام

رباعی شمارهٔ ۱۲۷ : نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دم

رباعی شمارهٔ ۱۲۸ : روزی شکن از زلف چو دالت ببرم

رباعی شمارهٔ ۱۲۹ : دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم

رباعی شمارهٔ ۱۱۴ : خالی داری بر لب چون قند، از مشک

رباعی شمارهٔ ۱۱۵ : اطراف چمن ز مشک بوییست به برگ

رباعی شمارهٔ ۱۱۶ : ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگ

رباعی شمارهٔ ۱۰۱ : دست به نگار تو مرا کشت دگر