شمارهٔ ۲۹ : خوبان همه سپاهند، اوشان خدایگانست

شمارهٔ ۱۴ : اگرت بدره رساند همی به بدر منیر

شمارهٔ ۳۰ : بهارچین کن ازان روی بزم خانهٔ خویش

شمارهٔ ۱۵ : همی بایدت رفت و راه دورست

شمارهٔ ۳۱ : فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید

شمارهٔ ۱۶ : ندیده تنبل اوی و بدیده مندل اوی

شمارهٔ ۳۲ : با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست

شمارهٔ ۱۷ : فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید

شمارهٔ ۳۳ : معذورم دارند، که اندوه و غیشت

شمارهٔ ۱۸ : تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟